ΣΥΝΕΛΛΗΝΑ

Ανήρ έννους τα καινά τοις πάλαι τεκμαίρεται. Ο άνθρωπος που έχει μυαλό, κρίνει τα νέα από τα παλιά ΣΟΦΟΚΛΗΣ

Η ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΒΟΗΘΑ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

επαφη στο FACEBOOK : Sokrates Tsoumplekas

Twitter : sokrates tsoumelekas


Χωρίς διαφημίσεις και κέρδος. Γράψτε τις σκέψεις σας και θα αναρτηθούν επώνυμα

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

Η ασύγγνωστη ελαφρότητα του συριζισμού



Του Γιώργου Καραμπελιά

Πριν καν μπούμε στον σχολιασμό της εκλογικής επικαιρότητας θα επιθυμούσα να μοιραστώ με τους φίλους αναγνώστες κάποιες σκέψεις που έρχονται και επανέρχονται στη σκέψη μου όλη αυτή την περίοδο από τον Ιανουάριο του 2015 μέχρι σήμερα...
 Θεωρώ ότι το εντυπωσιακότερο στοιχείο στη συμπεριφορά των στελεχών του Σύριζα και των ΑΝΕΛ είναι η απόλυτη αδιαφορία τους για τις τύχες της χώρας. Μόνιμο μέλημα και προβληματισμός τους, που εκφραζόταν και εκφράζεται ακόμα και σήμερα και στις αντιπαραθέσεις μεταξύ τους, είναι το σε ποιο βαθμό οι πράξεις τους αντιστοιχούν σε κάποιον υποτιθέμενο κώδικα δεοντολογίας του αντιμνημονιακού χώρου και της «αριστεράς», άσχετα με το τι συμβαίνει στην καθημερινότητα των ανθρώπων και τη ζωή της χώρας. Βασική τους μέριμνα παραμένει η συμμόρφωση ή όχι με την αριστερή ή την ψευδοαντιμνημονιακή «δεοντολογία». Έτσι, για να «διασώσουν» τους ανέργους ως νοητική κατηγορία εξοντώνουν τους πραγματικούς ανέργους. Για να επιτύχουν την απόρριψη των μνημονίων ψηφίζουν νέα μνημόνια. Για να απορρίψουν τους εκβιασμούς του Σόιμπλε και Γιούνγκερ, προσφεύγουν σε δημοψηφίσματα και εκλογές, τα οποία γράφουν στα παλαιά τους υποδήματα μόλις λίγα εικοσιτετράωρα μετά. Ένα πρώτο επίπεδο ανάγνωσης αφορά στον τερατώδη οπορτουνισμό και εξουσιομανία που τους διέπει και γι’ αυτό είναι πολύ εύκολο να κάνουν το άσπρο μαύρο, αρκεί να μείνουν στην εξουσία. Όπως είχαμε γράψει και παλιότερα η παρέα των Τσίπρα, Παππά, Σκουρλέτη και λοιπών, τοποθετείται πέραν οποιασδήποτε ηθικής δέσμευσης και συμπεριφέρεται κατά τον ίδιο τρόπο που συμπεριφέρονται οι γιάπηδες της Wall Street. Η μόνη διαφορά είναι πως σε μια πολιτική κοινωνία όπως η Ελλάδα αυτοί δεν μπορούν να τζογάρουν στο χρηματιστήριο αλλά τζογάρουν στην πολιτική. Όμως πρόκειται για ένα πρώτο και μόνο επίπεδο ανάγνωσης. Πιστεύω ότι υπάρχει και κάτι που πηγαίνει βαθύτερα από αυτό και αφορά όχι μόνο τους διακεκριμένους απατεώνες, αλλά σφραγίζει μια ολόκληρη αντίληψη. Για την ελληνική αριστερά και ειδικά τον Σύριζα που στη συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών του αποτελείται από ανώτερα μεσαία στρώματα και συνδικαλιστές των ΔΕΚΟ και του Δημοσίου, οι έννοιες εργατική τάξη, λαός, κατεστραμμένοι, άνεργοι, δεν αφορούν συγκεκριμένους ανθρώπους με σάρκα και οστά αλλά νοητικές κατηγορίες. Έτσι, υψηλόμισθοι συνδικαλιστές της ΔΕΗ με αμοιβές που ξεπερνούν τα 100.000 ευρώ το χρόνο, μπορούν να μιλάνε για την «εργατική τάξη» ή το λαό, χωρίς να υπάρχει πλέον καμία αντιστοιχία ανάμεσα σε αυτούς και τα κοινωνικά υποκείμενα στα οποία αναφέρονται. Αν σκάψουμε λίγο πιο πέρα, σε όλη την παθογένεια της αριστεράς αλλά και της πολιτικής γενικότερα, θα δούμε πως το πρόβλημα έχει ακόμα βαθύτερες ρίζες.