ΣΥΝΕΛΛΗΝΑ

Ανήρ έννους τα καινά τοις πάλαι τεκμαίρεται. Ο άνθρωπος που έχει μυαλό, κρίνει τα νέα από τα παλιά ΣΟΦΟΚΛΗΣ

Η ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΒΟΗΘΑ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

επαφη στο FACEBOOK : Sokrates Tsoumplekas

Twitter : sokrates tsoumelekas


Χωρίς διαφημίσεις και κέρδος. Γράψτε τις σκέψεις σας και θα αναρτηθούν επώνυμα

Κυριακή, 7 Ιουνίου 2015

Απ’ τα λαμόγια της Μεταπολίτευσης στο αριστερό ό,τι να’ ναι



Τα ίδια γράφουμε σταθερά επί χρόνια και διάφοροι φίλοι αντιδρούν κατηγορώντας μας άλλοτε ότι είμαστε… δεξιοί και άλλοτε ότι φλερτάρουμε με την αριστερά «προδίδοντας» τον φιλελευθερισμό και την κεντροδεξιά.
Ακόμα και κάποιοι "αριστερίζοντες" έχουν αντιληφθεί τι ρόλο παίζει ο γελωτοποιός του λαού...ο Λαζόπουλος!Πόσο χαζά ακούγονται όλα αυτά στη σημερινή συγκυρία, πόσο τροφή για κουτούς που δεν μπορούν με τίποτα να αντιληφθούν την πολυπλοκότητα του διεθνούς συστήματος σε όλα τα επίπεδα και να προσαρμοστούν στοιχειωδώς, μπας και βρει η χώρα τη θέση της στον διεθνή καταμερισμό…
Ο οποίος ασφαλώς δεν θα μπορούσε παρά να ακολουθεί το από καταβολής κόσμου πρότυπο που ακολουθεί τον «νόμο της ζούγκλας»: Το μεγάλο «ψάρι» τρώει το μικρό, ή μάλλον, όσα ο μέγιστος Θουκυδίδης είπε με την απλότητα που τον έχουν καταστήσει σημείο αναφοράς στη στρατηγική σκέψη:
«Ο ισχυρός προχωρά όσο του επιτρέπει η δύναμη του και ο αδύναμος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του».
Ας δούμε το σχόλιο που αλιεύσαμε στον ιστοχώρο «Φιλονόη καὶ Φίλοι…» (http://filonoi.gr/):
Περάσαμε τὴν λαμογιοκρατία τῆς «Μεταπολιτεύσεως» καὶ τώρα ἔπρεπε νὰ περάσουμε καὶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ κατὰ συνθήκην ἰδιόμορφο ἀριστερὸ κατασκεύασμα.
Γιατί ἔπρεπε;
Διότι ἀριστερίζοντες πολλῶν ἀποχρώσεων, φορεῖς ὀνειρικῶν συνθημάτων τύπου πινάκων Νταλί, ἐπὶ χρόνια ἐξουσίαζαν πολλὰ πόστα (ὅπως σχολεῖα) κι ἐμπόδιζαν τὶς ὅποιες καλὲς ἀλλαγές, ἔστω καὶ τὶς λίγες, νὰ γίνονται στὴν κοινωνία.
Τώρα ἔπρεπε οἱ ἴδιοι νὰ ἔλθουν καὶ νὰ γίνῃ ἡ ὥρα τῆς ἀπομυθοποιήσεως ἑνὸς δόγματος-ὀνείρου, ἀλλὰ μὲ μεγάλο κόστος, ἀφοῦ εἶναι ῥιζωμένο σὲ νοοτροπίες τοῦ λαοῦ.
Ὄχι μόνο ἡ κυβέρνησις, ἀλλὰ ἔνας λαός, ποὺ εἶχε διαπλασθῆ μὲ ἀριστερίστικες ψευδαισθήσεις, καλεῖται τώρα νὰ αὐτομαστιγωθῇ…
Ἕνα ἐπώδυνο ἐπακόλουθο στὴν συγκρούση μεταξὺ δόγματος-ὀνείρου καὶ ἀδυσώπητης πραγματικότητας.
Γι αὐτὸ βιώνουμε αὐτὴ τὴν αἰώρα τῶν πέντε μηνῶν.
Εἶναι ἡ αἰώρα πρὶν τὸ αὐτομαστίγωμα…
Καὶ πρέπει νὰ γεννηθῇ τὸ ἐρώτημα καὶ σοβαρὰ καὶ ὑπεύθυνα νὰ ἀναρρωτηθοῦμε: τί χρειαζόμαστε, ἂν ὄχι αὐτὰ τὰ σχήματα!