ΣΥΝΕΛΛΗΝΑ

Ανήρ έννους τα καινά τοις πάλαι τεκμαίρεται. Ο άνθρωπος που έχει μυαλό, κρίνει τα νέα από τα παλιά ΣΟΦΟΚΛΗΣ

Η ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΒΟΗΘΑ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

επαφη στο FACEBOOK : Sokrates Tsoumplekas

Twitter : sokrates tsoumelekas


Χωρίς διαφημίσεις και κέρδος. Γράψτε τις σκέψεις σας και θα αναρτηθούν επώνυμα

Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

Η πράξη που θα άλλαζε τη ροή των εξελίξεων…



γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έδειξε τον δρόμο! Εφεύρε ένα νομικό έκτρωμα και έβαλε στη φυλακή τους πρωτεργάτες της 21ης Απριλίου. Ο Αντώνης Σαμαράς ακολούθησε τον ίδιο δρόμο! Εφεύρε και αυτός ένα νομικό έκτρωμα και έβαλε στη φυλακή τους πρωτεργάτες της Χρυσής Αυγής.
Ως αποτέλεσμα της συνολικής πολιτικής του Κωνσταντίνου Καραμανλή ήταν η ανάδειξη και η άνοδος του Αντρέα Παπανδρέου, με τους νεοφώτιστους και πεινασμένους «σοσιαλιστές» του, στην εξουσία. Ως αποτέλεσμα της συνολικής πολιτικής του Αντώνη Σαμαρά είναι η ανάδειξη και η δρομολογημένη άνοδος του Αλέξη Τσίπρα, με τους ξεθωριασμένους και καλοθρεμμένους «αριστερούς του», στην εξουσία.
Βέβαια, ούτε ο Σαμαράς είναι Καραμανλής, ούτε ο Τσίπρας είναι Αντρέας και φυσικά ούτε η Χρυσή Αυγή είναι 21η Απριλίου. Όμως… Οι νεοφώτιστοι και πεινασμένοι «σοσιαλιστές» του ΠΑΣΟΚ είναι οι ίδιοι με τους ξεθωριασμένους και καλοθρεμμένους «Αριστερούς» του ΣΥΡΙΖΑ. Ίδιοι …και σαν φυσικές οντότητες αλλά, ακόμη χειρότερα …και σαν πολιτικοί κλώνοι.
Η ιστορία λοιπόν θα επαναληφθεί! Σαν φαρσοκωμωδία με θεατές στο μοντέρνο συμμετοχικό θέατρο …τους Έλληνες.
Όλους τους Έλληνες. Και αυτούς που θα φταίνε για το τι θα συμβεί και αυτούς που θα ευθύνονται γιατί δεν προσπάθησαν ή δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν τις εξελίξεις.
Η κυβέρνηση της επόμενης ημέρας θα μας βρει όλους … ενωμένους στο αντιμνημονιακό μας μένος, και θα μας οδηγήσει προς τα προδιαγεγραμμένα επίπεδα ατελέσφορης προσπάθειας και προγραμματισμένης δυστυχίας.
Όσοι δηλώνουν εθνικιστές, και σήμερα ηγούνται της Χρυσής Αυγής, θα έπρεπε να πρέπει να νοιώσουν το βάρος της ευθύνης. Οι εκλογές είναι μια μάχη. Αν νομίζουν ότι ορθώς πράττουν, «ας περιμένουν να μετρήσουν τους νεκρούς». Αν πάλι νοιώθουνε το βάρος της ευθύνης που διεκδικούν, αρκεί μια φράση: «Συγνώμη Συναγωνιστές. Κάναμε λάθη. Πάμε μαζί για να τ’ αλλάξουμε όλα… από την επόμενη κι όλας ημέρα».
Λυπάμαι που θα κλείσω γράφοντας και υπογράφοντας πως «…αυτή η φράση δεν θα λεχθεί»!